man_vrouw——————————————————————————-
Bron: artikel ‘The Snapshots of marriage’ van Clyde L. Pilkington, Jr.
WB: Op onderdelen bewerkt.
——————————————————————————-

Stelt u zich eens voor dat we bladeren door een paar foto albums van een echtpaar. In het begin van de collectie zien we foto’s van de tijd dat ze elkaar net ontmoet hebben en uitgaan. Hij probeert haar het hof te maken en zij verheugt zich in zijn aandacht. Het is een prachtige verzameling foto’s waar blijdschap van af te lezen is. De volgende serie foto’s zijn van hun huwelijk en de huwelijksreis. We zien prachtige beelden ven een gelukkig echtpaar. De glimlach op hun gezichten vertellen hun verbazingwekkende verhaal van liefde en vreugde. Nu bladeren we door naar de achterkant van een album. Hier zien we een hele andere scène. Er is een lange vergadertafel, het paar zit tegenover elkaar naast hun advocaten. Er zijn weerspiegelingen van walging, haat en afschuw geschreven op hun gezichten.

Het verhaal van ‘zo’n foto album’ is een gewone verschijning in deze ‘moderne’ tijd. De feiten vertellen ons dat anno 2015 achtendertig procent (zie CBS statistieken van Nederland) van alle huwelijken, waarvan de meeste begonnen met groot geluk, eindigen in hartverscheurend verdriet.
Heb je je ooit afgevraagd wat de oorzaken zijn dat zo’n ‘foto album’ van vreugde naar verdriet en van liefde naar afschuw veranderd?

De meeste huwelijken in onze tijd (en in ons land) worden vrijwillig aangegaan. Velen zijn tot een huwelijk gekomen doordat de man het hart van de vrouw door tederheid, liefdevolle zorg en respect won. Zij is de focus van zijn aandachtige zorg. De vrouw stond naast de bruidegom op de huwelijksdag en was blij om daar te zijn.
Hoe komt dan ‘het gemiddelde koppel’ van de mooiste dag van hun leven (hun trouwdag) naar de zwaarste dag van hun leven (de scheiding en rechtbank)?
Of nog specifieker, want deze overdenking is gericht op de mannen, hoe komt een vrouw van: ‘blij zijn met de liefde van haar leven’, tot ‘het verachten van de man’?

Eén ding weten we: dat is niet in één dag gebeurt. Zelden is een huwelijk over na de dag van de bruiloft, of een week na de huwelijksreis. Het is meestal een lange, langzame dood van de liefde. Het gebeurt in de loop der jaren, waarbij van dag tot dag het ‘verwaarlozings proces’ doorzet.
De verantwoordelijkheid ligt bij de man. Immers, in de meeste man-vrouw relaties, is het de man die de hofmaker, de initiatiefnemer, de aanbidder, de overtuiger is
Juist het verwaarlozen van deze harte-zaken en zijn verplichtingen als echtgenoot leiden tot deze langzame dood. Hij had haar doen geloven dat ze speciaal en belangrijk voor hem was, maar na verloop van tijd, werd ze overgelaten met het gevoel van verwaarlozing. Dat zij in mindere of meerdere mate onbelangrijk, waardeloos en vervangbaar is. Wees ervan verzekerd dat de liefde van de man standvastig, pro-actief en ‘liefdevol-agressief’ zou zijn. Net als toen hij haar verloofde was.

Hoeveel mannen, hebben hun aandacht en affectie op zijn minst laten verwaarlozen nadat ze de hand van de vrouw van hun streven gewonnen hadden?
En van dag tot dag, heel ontspannen zonder enige inspanning hun liefde, bewust of onbewust, laten verworden in de veronderstelling dat ze ‘hun prijs gewonnen hadden’?

God heeft in het vroege stadium van de man / vrouw verhoudingen, een zekere opwinding en een bijna farmaceutische euforie geschonken. Dit feit betekent voor de man dat zijn grootste ‘harte-werk’ NA de trouwdag ligt! Wat in het begin stadium zo gemakkelijk op gevoel, emotie, spanning, sensatie en passie werd gedaan, zou in een later stadium meer-en-meer worden aangetoond door bewuste, doordachte keuze van actieve harte-liefde. Dus van emotie naar trouw en dienen vanuit het hart gedreven.

God is de initiatiefnemer en Onderhouder van liefde jegens ons. ‘Wij hebben lief, omdat Hij ons eerst heeft liefgehad’(Joh. 4:19), ‘de liefde Gods in onze harten uitgestort is door de heilige Geest, die ons gegeven is,’(Rom.5: 5).
Wij mannen / echtgenoten hebben het voorrecht en het privilege van het leren van deze les in het leven, dat wij ZIJN kanaal van goddelijke liefde voor onze vrouwen mogen zijn. Nogmaals dat is een voorrecht en privilege.
‘Mannen, hebt uw vrouw lief, evenals Christus zijn gemeente heeft liefgehad en Zich voor haar overgegeven heeft’(Efez. 5:25).
Er staat niet uw lieve vrouw, er staat niet uw mooie vrouw. Neen, heb uw vrouw lief!
Verheug je daar als man in.

This post has already been read 664 times!